Różnice między przedszkolem publicznym a prywatnym

Publiczne przedszkola są zależne od władz samorządowych i przez nie prowadzone. Dla odmiany prywatne placówki są zakładane i prowadzone przez osoby fizyczne, firmy, instytucje i stowarzyszenia, które nie są jednostkami samorządu terytorialnego. Nadzór nad nimi sprawuje Kurator Oświaty. Oto najważniejsze różnice między przedszkolem publicznym a niepublicznym.

Prawo oświatowe o przedszkolach

Artykuł 13. Prawa oświatowego stanowi, że przedszkolem publicznym jest placówka, która realizuje programy wychowania przedszkolnego uwzględniające podstawę programową wychowania przedszkolnego, zapewnia bezpłatne nauczanie, a także wychowanie i opiekę w czasie nie krótszym niż 5 godzin dziennie. Takie przedszkole przeprowadza rekrutację dzieci na podstawie zasady powszechnej dostępności i zatrudnia nauczycieli posiadających odpowiednie kwalifikacje. Ustawodawca określa, że niepubliczne przedszkola także realizuje programy wychowania przedszkolnego, które uwzględniają podstawę programową wychowania przedszkolnego. Placówki te zatrudniają nauczycieli posiadających kwalifikacje określone dla nauczycieli przedszkoli publicznych. Jak wskazuje artykuł 31, wychowanie przedszkolne obejmuje dzieci od początku roku szkolnego w roku kalendarzowym, w którym dziecko kończy 3 lata, aż do końca roku szkolnego w roku kalendarzowym, w którym dziecko kończy 7 lat. Dziecko w wieku 6 lat jest obowiązane odbyć roczne przygotowanie przedszkolne w przedszkolu.

Generalne różnice między przedszkolem publicznym a prywatnym

  • Wiek dziecka; 2,5-letni maluch może zostać zapisany do publicznego przedszkola w szczególnie uzasadnionym przypadku. Prywatne przedszkola przyjmują dzieci w takim wieku, a niektóre z nich są otwarte także dla dwulatków,

  • godziny funkcjonowania. Prywatne przedszkola zapewniają opiekę dłużą od określonych w ustawie 5 godzin, są czynne do późnego popołudnia, działają również w wakacje. W publicznej jednostce dłuższy pobyt dziecka wymaga dopłaty,

  • program zajęć publicznych przedszkoli ogranicza się często do podstawowej oferty, a prywatne – urozmaicone aktywności, w tym zajęcia sportowe, taneczne czy teatralne. Niepubliczne przedszkola mogą być sprofilowane w kierunku konkretnych kompetencji lub metod nauczania,

  • grupy są mniej liczne. Miejskie przedszkola prowadzą zajęcia w grupie 25 maluchów, prywatne często realizują program w bardziej kameralnym gronie,

  • wyposażenie i warunki lokalowe. Mitem jest przekonanie, że warunki w prywatnych placówkach ustępują wyposażeniu publicznych przedszkoli. Pierwsze z wymienionych posiadają własne place zabaw i zaplecza umożliwiające wszechstronny rozwój. Ich wyposażenie często przewyższa możliwości publicznych ośrodków. Prywatne przedszkola zapewniają również posiłki zgodne z dietą dziecka.